همیشه بهار

starting again

+ نوشته شده در چهارشنبه 3 تیر1388ساعت 19:17 توسط بهار

ریتیک ؟!

خرداد عوضی ترین ماه سال_

امسالم گه ترین روزا رو دارم تو همین خرداد می گذرونم

فرقی هم نمی کنه که این اجنبی ها بهش بگن "می" یا "جون"

خرداد همیشه گه_

همیشه

دوباره زندگی داره می گذره و من فقط به گذرانش نگاه می کنم

انگار که همه چی همچنان السویه س..

+ نوشته شده در چهارشنبه 13 خرداد1388ساعت 21:28 توسط بهار

تخیلجات !

کامی همیشه میگه : "ما هر جا می ریم شانسمون زودتر از خودمون دوییده رفته "

این روزا قشنگ مصداق همین جمله س !!

پ.ن: اگه کسی اعتقاد داره ، محتاجیم به دعا

شدیدن

+ نوشته شده در سه شنبه 15 اردیبهشت1388ساعت 11:26 توسط بهار |

هم وطن ! این شکست ها ناراحتی ندارد که !

ایران به عربستان باخت؛ برای اولین بار در تهران و در حضور رییس جمهوری که خیلی دلش می خواهد یک بار دیگر رأی بیاورد. خیلی وقت است که هیچ شکست هیچ تیمی ایرانی در هیچ ورزشی آزارم نمی دهد؛ نمی دانم دقیقا از کی ولی می دانم این بی خیالی آرام آرام دامنم را گرفت؛ شروع اش شاید از همان شبی بود که وقتی تیم ملی فوتبال ایران، تیم آمریکا را شکست داد، تلویزوین سرود "آمریکا! آمریکا! ننگ به نیرنگ تو را پخش کرد"، یا شاید از همان روزی که بازیکن تیم ملی برای پنالتی از دست داده اش، به جای ناراحتی و عذرخواهی گفت: "خب! اتفاق می افتد دیگر". سرخ؛ آبی شد، آبی؛ سرخ و چیزی به اسم تعصب قربانی رقم درشت تر قرادادها. غم ریال و دلار و یورو حالا سال هاست که غصه آبروی میهن را خریده. غزال تیزپای تیم ملی، خبرنگار کتک می زند، جوانکی به اعتبار خط و ربط سیاسی اش می شود سخنگوی سازمان ورزش و عضو هیأت مدیره تیمی با تاریخ و ریشه به اسم پرسپولیس. قطبی را زجر فراری می دهند ... این بی خیالی ها وقتی جان تازه گرفت که "یا ابالفضل" گفتن کسی وقتِ وزنه زدن، او را به نور چشم مردان سیاست تبدیل کرد. وقتی مدیر تیم ابومسلم خراسان گفت اسم تیم را تبدیل می کنیم به ابومسلم ثامن تا بیمه امام رضا شود، دانستم که بی خیالی من برای چنین ورزشی فضایی، کاری است که اشتباه نیست. چند هفته پیش یک مقام عالیرتبه ورزشی، جایی که ما بودیم، گفت: "دوربین ها را خاموش کنید تا چیزهایی بگویم". گفت: "وضعیت فوتبال ما این طوری است که برای بازیکنی که شصت میلیون بیشتر نمی ارزد، به راحتی چهارصد میلیون تومان پول می دهند ... برخی روزنامه های ورزشی رسما پورسانت می گیرند تا بازیکنی را بالا ببرند ... ". همه اندوخته تیم میهن در المیپک می شود یک مدال طلا که اگر همین یک مدال طلا نبود، افغانستان بالاتر از ما ایستاده بود ... هموطن! شکست در برابر عربستان، غصه ندارد که؛ دارد انصافا؟

+ نوشته شده در یکشنبه 9 فروردین1388ساعت 23:26 توسط بهار

مسخره ترین حالت این عید به جز دل تنگیش که انگار هیچ بنی بشری جدن نمی فهمتش ، توضیح نوروز و کل سنتاش واسه 12-10 تا ملیت مختلف اونم با همه ی جزئیاتش ه ! همشون می خوان بدونن چرا 1388 ؟ چرا 7 سین ؟ چرا 7 ؟ چرا اول بهار ؟؟چرا سر 1 ساعت خاص ؟

به هر حال

88 هم مبارک

پ.ن : جاش خالی..

+ نوشته شده در دوشنبه 3 فروردین1388ساعت 3:26 توسط بهار

خخخخخخخخ

به چه حقی حق دل تنگی و از من می گیربن ؟!

کدوم خری گفته که من اینجا دارم "حال و حول " می کنم ؟؟؟ گه اضافه می خورم که می گم دلم واسه "ایران" تنگه ؟؟؟ اونم وقتی دمه عیده !؟؟؟

کی گفته اینجا بهشته اونجا جهنم ؟؟؟؟

اگه بهشته اینجا تو آزادی نسبی و کلوباش خلاصه می شه ،

ریدین !!!

+ نوشته شده در دوشنبه 19 اسفند1387ساعت 3:9 توسط بهار

خوبم..

این برای این روزا یعنی خیلی !

+ نوشته شده در پنجشنبه 15 اسفند1387ساعت 2:51 توسط بهار

گاهی برای حفظ دوستی اجباری 6-7 ماهه ی کوتاه - که به اجبار ایجاد شده -

با یه کودک هم ،

باید مدتی ازش / ازشون دور بود !

پ.ن : "برند" !!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در جمعه 2 اسفند1387ساعت 2:31 توسط بهار

...

کدام قله کدام اوج ؟

مگر تمامی این راه های پیچاپیچ

در آن دهان سرد مکنده

به نقطه ی تلاقی و پایان نمی رسند ؟

-فروغ-

+ نوشته شده در پنجشنبه 24 بهمن1387ساعت 21:34 توسط بهار

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست دوستان عیب من بی‌دل حیران مکنید گر چه با دلق ملمع می گلگون عیب است خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی

که من دلشده این ره نه به خود می‌پویم آن چه استاد ازل گفت بگو می‌گویم که از آن دست که او می‌کشدم می‌رویم گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم مکنم عیب کز او رنگ ریا می‌شویم می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم گو مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم

پ.ن : من مبهوته.. !

+ نوشته شده در چهارشنبه 25 دی1387ساعت 22:50 توسط بهار